Makale, AB hukukunda düzensiz kalan üçüncü ülke vatandaşlarının düzenli statüye geçirilip geçirilemeyeceği sorusunu, özellikle Geri Dönüş Direktifi’nin 6(4). maddesi üzerinden ele alıyor. Özetine göre üye devletler, geri gönderme usulü ile düzenleme arasında seçim yapabilir; ancak geri gönderme yasağının doğurduğu gerçek refoulement riski, kalıcı geri gönderilemezlik ve çocuğun üstün yararı olmak üzere üç durumda düzenleme yükümlülüğü doğduğunu savunuyor. Çalışma ayrıca bu yorumun temel haklarla ilişkisini tartışıyor.
AB Geri Dönüş Direktifi kapsamında düzensiz kalan üçüncü ülke vatandaşlarının düzenli statüye geçirilmesi yükümlülüğü
European Journal of Migration and Law · 2026
DOI 10.1163/15718166-12340216