Ettore Asoni, AB'de sınır ve göç kontrolünün dışsallaştırılmasının Ortak Avrupa İltica Sistemi'ne (CEAS) doğrudan taşınmasını inceliyor. İtalya'nın Arnavutluk'taki ülke dışı gözaltı politikası ile üçüncü ülkelerde geri gönderme merkezleri kurulmasına yönelik yasama önerisi, bu dönüşümün somut örnekleri olarak ele alınıyor.
Makale, bu politikaların CEAS'ın geleneksel bölgesel mimarisiyle yarattığı hukuki ve siyasi gerilimi, farklı toprak anlayışlarının çatışması üzerinden analiz ediyor. Asoni'ye göre dışsallaştırma, CEAS ve AB'nin dayandığı bölgesel düzende istikrarsızlık ve iç çelişkiler yaratıyor.
AB'nin göç ve sınır kontrolünü üçüncü ülkelere dışsallaştırmasının, bu stratejilerin Ortak Avrupa İltica Sistemi'ne dahil edilmesi ve sistemin geleneksel bölgesel mimarisiyle bağdaşması bakımından doğurduğu hukuki gerilimler
Makale, göç ve sınır kontrolünün üçüncü ülkelere taşınmasını yalnızca bir uygulama tercihi olarak değil, CEAS'ın hangi toprak düzeni üzerine kurulduğunu etkileyen bir hukuki mesele olarak ele alıyor. Bu yaklaşım, dışsallaştırma politikalarının sisteme eklemlenmesinin neden bölgesel yetki ve düzen bakımından iç çelişkiler doğurabildiğini açıklıyor.
Geoforum · 2026
DOI 10.1016/j.geoforum.2026.104844