Göç ve mül­te­ci hu­ku­kun­da utanç ve utan­maz­lık

Ge­liş­me­nin özeti

Mag­da­le­na Kmak, utan­cın ulus­la­ra­ra­sı mül­te­ci ko­ru­ma­sı­na ahlaki yönden reh­ber­lik eder­ken sis­tem­de­ki ırk­sal­laş­tı­rıl­mış ve top­lum­sal cin­si­ye­te dayalı hi­ye­rar­şi­le­ri sür­dür­mek için de kul­la­nıl­dı­ğı­nı sa­vu­nu­yor. Dev­let­le­rin sı­ğın­ma arama hakkı ve geri gön­der­me­me ilkesi dâhil ko­ru­ma­nın te­mel­le­ri­ni ye­ni­den mü­za­ke­re etme gi­ri­şim­le­ri kar­şı­sın­da, mer­ha­met ve kor­ku­ya odak­la­nan araş­tır­ma­la­rın büyük ölçüde ihmal ettiği bu duy­gu­yu ele alıyor.

Kmak, kendi araş­tır­ma­sı ve mevcut li­te­ra­tür­den ha­re­ket­le utanç, utan­dır­ma ve utan­maz­lı­ğın en az dört rolünü be­lir­li­yor: ko­ru­ma­ya da­ya­nak oluş­tur­mak, devlet po­li­ti­ka­la­rı­nı de­ğiş­tir­mek için baskı kurmak, insan hak­la­rı ih­lal­le­rin­den doğan utancı mağ­dur­la­ra yük­le­mek ve mül­te­ci­lik de­ne­yi­mi ile statü be­lir­le­me sü­re­ci­ni şe­kil­len­dir­mek. İnan­dı­rı­cı­lık de­ğer­len­dir­me­le­rin­de utanç, hem zulmün açık­lan­ma­sı­nı en­gel­le­ye­bi­li­yor hem de zulmün bek­le­nen bir gös­ter­ge­si­ne dö­nü­şe­rek duy­gu­sal tep­ki­ler­de­ki kül­tü­rel fark­lı­lık­la­rın göz ardı edil­me­si­ne yol aça­bi­li­yor.