Joel Hames'in Arbitration International'daki karar incelemesi, AIFC Mahkemesi İlk Derece Dairesi'nin Naftogaz v Gazprom (AIFC-C/CFI/2026/0002) kararını ele alır. Mahkeme, daha önce Rusya'da verilmiş tenfiz karşıtı bir yasak kararına rağmen, İsviçre merkezli bir ICC tahkim kararını (1,13 milyar ABD doları) Gazprom aleyhine tanımış ve tenfiz etmiştir.
Karar, ex parte ve açıkça ön nitelikte verilmiştir; AIFC Anayasa Statüsü'nün 14(4). maddesinin çevirisi ve kapsamı konusundaki uyuşmazlığı çözmeyip yetkiyi, tahkim yeri ne olursa olsun verilen kararlara uzanan AIFC tahkim ve mahkeme düzenlemelerine dayandırmıştır. Yazar, kararın AIFC içtihadında pragmatik ve tenfiz yanlısı bir eğilim gösterdiğini savunur.
AIFC Mahkemesi'nin, yabancı yerde verilmiş bir tahkim kararını tanıma ve tenfiz konusundaki yetkisinin dayanağı ve başka bir devlette verilmiş tenfiz karşıtı yasak kararının bu yetkiye etkisi.
Hames, AIFC'nin yabancı tahkim kararlarının tenfizinde üstlenebileceği rolü, Rusya'daki tenfiz karşıtı yasak kararı ve yetkinin düzenleyici dayanağı üzerinden tartışıyor. İnceleme, kararın açıkça ön nitelikte ve karşı taraf dinlenmeden verilmiş olmasını da koruyarak tenfiz yanlısı eğilimi değerlendiriyor.
Arbitration International · 2026
DOI 10.1093/arbint/aiag016